Wiersz na śmierć” – Historia ożywa w tańcu i muzyce

Jak można przedstawić postać sprzed sześciu wieków w sposób angażujący i zrozumiały dla współczesnego widza? Spektakl „Wiersz na śmierć” zaprezentowany w zamkowych murach Gosławic, obecnie części Konina, oferuje odpowiedź. To artystyczne przedsięwzięcie ukazało życie i działalność biskupa Andrzeja Łaskarza, jednego z najważniejszych duchownych swoich czasów, w sposób, który łączył taniec, muzykę i słowo, tworząc emocjonującą opowieść.

Inspiracja z przeszłości

Projekt powstał dzięki stypendium przyznanemu Katarzynie Łapaj-Strzykowskiej, stanowiąc część obchodów Konińskiego Roku Biskupa Andrzeja Łaskarza. Bazą dla twórców stał się średniowieczny utwór „Wiersz na śmierć Andrzeja Łaskarza z Gosławic” autorstwa Marcina ze Słupcy. Po sześciu stuleciach te wersy stały się fundamentem dla nowoczesnej, artystycznej interpretacji życia i dziedzictwa biskupa.

Przestrzeń jako element narracji

Zamek w Gosławicach, będący siedzibą Muzeum Okręgowego w Koninie, nie pełnił jedynie roli scenerii wydarzenia. Spektakl zrealizowano w formule site-specific, co oznacza, że historyczna architektura stała się integralną częścią narracji. Artystki wykorzystywały różnorodne poziomy zamkowych murów, co pozwoliło widzom odkrywać nowe obrazy w zabytkowej przestrzeni.

Twórczy proces poszukiwania

Wyjątkową rolę odegrała Katarzyna Łapaj-Strzykowska, pełniąc funkcje zarówno tancerki, jak i narratorki. Jej celem było odkrycie prawdziwego biskupa Łaskarza, rozumienie jego decyzji i duchowości. Proces ten zainspirował całe przedstawienie, w którym taniec i narracja wzajemnie się przenikały, próbując oddać emocje postaci, której działalność miała wpływ na historię regionu.

Symbolika i muzyka

Każda z czterech części spektaklu miała własny charakter, podkreślony odpowiednią muzyką i symboliką. „Bogurodzica” wprowadziła widzów w średniowieczny świat, a hymn „Veni Creator Spiritus” podkreślił sakralny wymiar fundacji biskupa. Kolejne części spektaklu, poświęcone m.in. Zamkowi w Gosławicach, odznaczały się dynamiczną muzyką i choreografią, która nawiązywała do siły i trwałości tej budowli.

Symboliczna klamra

Spektakl zamykała subtelna symbolika liczb, nawiązująca do daty 1426 – roku śmierci biskupa. Sześćset lat historii, dwie ważne fundacje biskupa, cztery rozdziały opowieści oraz postać Łaskarza tworzyły całość, zamykając spektakl w spójną kompozycyjną klamrę.

Sztuka ożywia historię

„Wiersz na śmierć” pokazał, że historia nie musi być jedynie zamknięta w podręcznikach. Dzięki sztuce staje się emocjonującym doświadczeniem, które angażuje i inspiruje do odkrywania własnych korzeni. Premiera spektaklu była dowodem na to, jak miejskie stypendium może przekształcić się w projekt, który zbliża przeszłość do współczesności i buduje nową opowieść o tożsamości miejsca oraz ludzi. Dowodem na sukces spektaklu były długie owacje na stojąco, które podziękowały artystkom za niezapomniane przeżycie.

Źródło: Urząd Miejski w Koninie